Kategori: Ikke kategoriseret

Sola Scriptura leiðir okkum beint til King James only, tí at hon er Bíblian teir meintu við, tá ið teir søgdu scriptura

Reformatørarnir, sum orðaðu tey fimm SOLA, høvdu ikki kenst við tykkara Egyptisku mutilasjónir av Guðs heilaga orði. Teir høvdu kenst við King James Bíbliuna, hon sum er sjálv fruktin av reformatiónini. Fyri tað leggi eg knokkin í blokkin.
Tað, at Erasmus ikki koyrdi I. Jóhannus 5:7 inn fyrr enn í síni triðju útgávu, hevur ongan týdning, tí at tað er eyðsæð, at tað eigur at vera við. Ho logos (orðið) kemur bara fyri sjey ferðir í I. Jóhannusarbrævi, um I. Jóhannus 5:7 er við, og Orðið, sum navn hjá Jesusi Christi, kemur bara fyri sjey ferðir í Nýggja Testamenti, um I. Jóhannus 5:7 er við. Hesi bæði tekin eru ósvitilig tekin um, at tað er partur av Guðs orði (sí prógv her >). Um teir hugsaðu so nógv um Guðs sjey-tals mynstur afturi í reformatiónini, er ivasamt, men í dag hava vit so nógv betri amboð og umstøður at síggja og kanna sovorið; altso, at tað er har, lagt har av Guðs alvísu hond. Hetta er ikki mystikkur, men Guðs matematikkur. Annars er textus Receptus annað og meir enn I. Jóhannus 5:7, og munirnir munandi fleiri enn tað. Men vit reformatørar vita, at I. Jóhannus 5:7 er partur av Guðs orði og missa heldur knokkin, enn at blaka tað út fyri at gera tykkum stokkdeyvu, vankunnugu hatarar og Guðsspottarar av Guðs reina og heilaga orði glaðari. Sannleikin fer umsíðir at koma fult og ljóst fram fyri øll at síggja, og tá standa tit klárt fram sum tey spottini, tit vóru. Heldur at fornerma fólk, enn at fornerma Guð, er nakað, sum endatíðar dandandi og klappandi samkoman átti at lært seg. So segði hann: The scoffers are grasping at straws.
Viðmæltur lesnaður:
King James týðararnir skrivaðu í fororðinum, at teirra mál var úr mongum at gera EITTANS PRINSIPPIELLA GÓÐA BÍBLIU, sum ikki kundi verða rættvísliga mótstaðin, tvs. EINA ENDALIGA BÍBLIU, tvs. at nú var King James Bíblian ikki bert ein onnur Bíblia, men BÍBLIAN EINA OG SANNA, EIN ENDALIG BÍBLIA:

Minst til, at tað eru TVÆR Bíbliur til, og tá ið eg sigi Bíblian, tá meini eg við tann rætta tekstin, King James. Tað skal ALS IKKI vekslast við Dahlibux og Victorinox og slíkt kavrotið rox.

Guðs innbygda sjeytals-skipan (at talið á hvussu ofta ting, nøvn og orð koma fyri kann býtast við sjey) ber prógv um hvør bók ið er tann rætta, og hvør er korrupt

Og spottararnir spotta Guð og hans alhalga orð, og vilja ikki hoyra sannleikan, eiheldur trúgva honum. Teir um tað, meg eg dugi altso at síggja eitt fullkomið ting, tá ið eg síggi tað, og eg veit hvat bara Guð kann gera, og ikki maður.
Tað FINST eingin millumvegur ímillum Guðs fullkomnu Bíbliu og perVersjónirnar. Blandar man korruptión og fullkominleikan saman, so er alt korrupt, – eins og við súrdeignum sum súrgar allan klumpin (sí I. Cor. 5:6 FKJ). Tí er NKJV totalt korrupt, tí at teir siga, at hon fylgir sama tekstinum sum King James, men sannleikin er, at hon víkur frá Textus Receptus í 1200 plássum yvir til tann kritiska tekstin í N.T. aleina (men tað siga teir ikki í sølu-lýsingunum, tí at so hevði sølan minkað). Men teir eru so sniðfundigir, at teir lata akkurát nóg nógv vers vera líka sum í King James til at fáa fólk til at góðtaka hana, og at skifta King James Bíbliuna út við hana. King James Bíblian heldur seg innanfyri røttu familjuna av handritum í G.T. og N.T. tvørturígjøgn, men er ikki 100% Theodore Beza, eiheldur 100% Robert Stephanus. Vit King James Bíbliu trúgvandi trúgva og líta á, at Guð leiddi týðararnar í at velja júst tað rætta og tað sum Guð sjálvur vildi til Bíbliu endatíðarinnar á heimstungumáli alheimsins. Og hetta siga spottararnir vera ov “ekstremt” og velja so heldur at brúka alexandrisku perVersjónirnar, tí har er friður og einkið klandur, og har kann alt standa og danda og syngja kumbaja kumbajallah ha víðari út í fráfall og undir pávan.

Um NKJV er tað nærmasta ið nútíðin kann koma at Guðs fullkomnu Bók, King James Bíbliuni, so kann hon skeina sær við tí. Eg haldi meg til Guðs Bók, góðu gomlu King James Bíbliuna.

Guðs sjey-tals matematikk er fullkomin í King James Bíbliuni tvørturígjøgn; men ikki er so við “bíblium”, sum eru gjørdar eftir tí kritiska tekstinum, ella fara “millum vegin”

Eftir Will Kinney:
There are many highly significant words or titles that are found either 7 times or in combinations of 7 only in the King James Bible. Words like Son of man (49×4) Son of God (49 or 7×7 in the New Testament), Most High (49), Jesus Christ (196 or 49×4 – different numbers in Critical Texts), Word of God (49 – different numbers in Critical Texts), My Beloved Son (7 times), It is written (63 or 7 times 9 in N.T.), Firstborn (7), Kingdom of God (70), Holy Spirit (7 in the KJB), Church (77 – different numbers in Critical Texts), Worshippers (7), Jerusalem (144 times in Textus Receptus, 21 times 7, different numbers in Critical Texts since they omit Jerusalem in Luke 2:42; 24:49 and Acts 18:21) and only when 1 John 5:7 is included does the title referring to Jesus Christ as the Word occur 7 times.

It is found in John 1:1 “In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God.”

John 1:14 “And the Word was made flesh, and dwelt among us…”

1 John 1:1 “That which was from the beginning, which we have heard, which we have seen with our eyes, which we have looked upon, and our hands have handled, of the Word of life.”

1 John 5:7 “For there are three that bear record in heaven, the Father, the Word, and the Holy Ghost: and these three are one.”

Revelation 19:13 “And he was clothed with a vesture dipped in blood: and his name is called The Word of God.”

Not only does the expression “The Word”, referring to the Lord Jesus Christ occur 7 times with the inclusion of 1 John 5:7, but also in the epistle of 1 John itself, the word “ho logos” (the word) occurs exactly 7 times when including this verse. See 1 John 1:1,10; 2:5,7,14; 3:18; and 5:7. Just another coincidence – huh?



Ja, Eg ELSKI KING JAMES BÍBLIUNA.
Meira enn teg. Meira enn meg. Og tað er IKKI avgudatilbiðjan. Eg tilbiði ikki bókina, men Bókin ER heilag; enntá alheilag.
Og hon er verd at liva og doyggja fyri: tí hon er veruliga Guðs fullkomna, varðveitta orð. Orðið sjálvt prógvar tað.

Guð hevur stórgjørt sítt orð uppum alt sítt navn (Psálmur 138:2), (og so spotta tey, at eg geri ov nógv burturúr Bókini, at hvørt orð skal vera rætt. Altso, hvønn anda hava tey?)

Tað er avgjørt ikki av Guðs Anda, at fólk verja Alexandriskar perVersjónir av Guðs orði, og vilja ikki hoyra talan um, at tað skal finnast ein Bíblia, sum er UTTAN FEIL, FULLKOMILIGA FULLKOMIN. Tað er hvørki meira ella minni enn Guðsspott.
At siga, at Guð hevur EINA fullkomna Bíbliu, sum er King James, er ærandi fyri Guð. Og so ER hon eisini fullkomin. Tað er ikki ein tómur pástandur. At fólk ikki tola tað, tað avdúkar teirra egnu vantrúgv og vankunnu.
Guðs orð, King James Bíbliuna, vil eg verja mest av øllum.

8 minutna hólmgonga ímillum Victor og James um samleika Christs o.a. tvørturígjøgnum Bíbliuna

Ein dólgur segði við annan: Sært tú hasa vøkru moynna har?

Hin svaraði: Ja, man hon vera jomfrú?


Syndarar hesa heims kenna munin á moyggj og jomfrú,

Dahl og Victor kendu ikki.


Í teirra “bíblium” kundi Maria tessvegna verðið vorðin við barn av rómverskum hermanni, ella Jósephi.


Í Guðs Bíbliu er NULL slubbur, og tí null pláss til Guðsspott.

Hon var jomfrú, tá ið hon varð við barn,

og Halgi Andin gat Jesus, hon ikki bara føddi honum hann.

Jamen, tað var soleiðis tað var, og soleiðis er málburðurin tvørturígjøgn.


Skil tann, ið kann.


minutna = hvørsfall fleirtal av minuttir.



Micah 5:1-2

Victor:

Men tú Betlehem, Efrata, sum so lítið hevur at týða til at vera millum túsund Juda! Úr tær skal ein ganga Mær út, sum skal vera høvdingi Ísraels. Uppruni Hansara er úr forðum, frá fortíðardøgum.


King James:

But thou, Beth-lehem Ephratah,
though thou be little among the thousands of Judah,
yet out of thee shall he come forth unto me that is to be ruler in Israel;
whose goings forth have been from of old, from everlasting.

Victorsa “Jesus” hevur ein uppruna í fortíðardøgum (langt síðan). Tvs. at hann bleiv til langt síðani, tvs. at hann er IKKI ævigur Guð!!!!!!!!!!!!

Í King James er hann frá ævinleikanum, tvs. ævigur Guð!!!!!!!!!!!!!!.

Goings forth = faringar fram, at man fer avstað
Uppruni = upphav (so var man IKKI TIL áðrenn tað!)
Victor vanærir Jesus í Micah 5:1, og Orðt. 8:22, Matthæus 1:23, og manga, manga aðrastaðni!
Ikki koma og tvætla býtt fyri mær.
Eg dugi at lesa.
Um tú ikki klárar at feysa hesi fakta, so er okkurt spinnandi galið við tær.
Eg skoyti ikki um Victorska skapta “Jesus”, sum hevur sín uppruna frá fortíðardøgum,
nei, eg haldi meg til Bíbliunnar Jesus Christ, sum er ikki skaptur, og sum er frá ævigtvarandi. Hann er hin sanni.

Um Guðs Bíbliu – og Satans perVersjónir; vit práta áfram heima

Goings forth er ikki tað sama sum uppruni
Goings forth = faringar fram, at man fer avstað
Uppruni = upphav (so var man IKKI TIL áðrenn tað!)
Victor vanærir Jesus í Micah 5:1, og Orðt. 8:22, Matthæus 1:23, og manga, manga aðrastaðni!
Altso Sjúrður er frekkur. Hann sigur, at bara onnur linjan av handritum av Bíblium er frá Guði, og at hin er korrupterað av Satan.  Jamen tað merkir, at okkara “bíbliur”, sum vit øll vórðu frelst við, eru korruptar.  Ja, nemmiliga: júst so.  Sannleikin pínir.  Men eitt er víst: báðar linjur av bíblium eru ikki rættar, tá ið tað eru túsundvís av munum ímillum tær.  Tá spyr man: hvør linja ærar Jesus Christ betur?  Ja, man ikki tann linjan vera Guðs linja av Bíblium?  Hmm?  Jú, tað er víst!.  Satan ærar ikki Jesus.  Hann vil lúgva um hann og minka um hansara tign.  Men Guð Halgi Andin ærar Jesus.  Textus Receptus ærar Jesus, hvarafturímóti Alexandrisku handritini lækka hann í tign við hvørt eitt høvi.  Í mínum hjarta er EINGIN IVI um, at Textus Receptus, reformatións bíbliurnar, og KING JAMES Bíblian eru Guðs HEILAGA orð, og at hinar eru tað ikki. Tær KUNNU IKKI vera tað, tá ið tær LEYPA Á Jesus, – hansara guddómleika og likamligu uppreisn!.  Tað frægasta man kann kalla tær, er sniðfundigar eftirlíkingar av tí sonnu linjuni.  Tað kann eg ikki elska og taka sum heilagt.  Tað kann eg ikki verja, ella fjala útyvir, ella siga vera líka gott sum tað fullkomna.  Tað kann eg bara vanvirða og kalla við hóskiligum grellum lýsingarorðum.
Tá ið tú hevur sæð sannleikan, so ljóði eg ikki vemmiligur longur; tá fært tú ikki ein sting í hjartað longur av at hoyra meg; nei, tá frøist tú yvir, at onkur finst, sum loksins reisir seg og sigur sannleikan fram óræddur.
At hoyra grefligar, óhólvaðar, óttaleysar verjarar av sannleikanum er fyri mínum oyrum sum at hoyra eina flotta symphoni av Bach, spæld av London Symphoni Orchestra.
At hoyra gneggið av fólkaligum, fínpoleraðum babsum sita og verja sína lygn í vankunnu, tí tey toldu ikki at hoyra sannleikan um King James Bíbliuna, er sum at hoyra tíggju kettir berjast um náttina.  Tað tímir eingin at hoyra uppá.  Tá ið so móttøkan var null í forvegin, so takkar man fyri seg, og rýmir.  So fer man heim at tosa.  Stuttligt at síggja, at man uppá eitt døgn hevur tosað fyri tíggju ferðir so nógvum sum ikki vildu lurta har.
Alnótin er ikki alvegis vond.  Og sannleikin stendur, tí sannleikin er.
Og minst til, at EIFAF er ein falslæra Satans.
(EIFAF: Einaferð frelstur – altíð frelstur.)
Og jú, eg elski tykkum øll (tykkara trøll); men kall mítt tað krevur, at eg elski sannleikan mest, serliga sannleikans orð – King James: Guðs muss frá himni.
Konto nr. 6460 0003981462
Vevstjóri
×