11 Men Christus, verandi komin
ein høvuðsprestur av komandi
góðum tingum, viðˆ einum miklari
og meiri fullkomnum tabernakli,
ei gjørdum við hondum, tað vil
siga, ikki av hesum bygningi;
12 Eiheldur við blóðinum av
geitum og kálvum, men við sínum
egna blóði gekk hann inn einaferð
inn í hitt heilaga staðið, havandi
vunnið æviga endurloysing
fyri okkum.
( Hebr. 9:11-12 FKJ )
8 Omanfyri, tá ið hann segði,
Sláturoffur og offur og brennioffurˇ
og offur fyri synd vildirt tú
ei, eiheldur hevðirt hugnað harí;
sum verða ofraði viðˆ lógini;
9 Segði hann síðani, Sí, eg komi
at gera tín vilja, O Guð. Hann
tekur burtur hitt fyrsta, at hann
má grundleggja hitt annað.
10 Viðˆ hvørjum vilja vit eru
halgaðir gjøgnum ofringina av
likami Jesu Christs einaferð fyri
allar.
11 Og hvør ein prestur stendur
dagliga tænandi og ofrandi ofta
hini somu sláturofrini, sum kunnu
aldri taka burtur syndir:
12 Men hesin maður, eftir at
hann hevði ofrað eitt sláturoffur
fyri syndir um ævir, settist niður
við høgru hond Guðs;
13 Hiðanífrá eftirvæntandi, til
hansara fíggindar verði gjørdir til
hansara fótskammul.
14 Tí at við einum ofri hevur
hann fullkomingjørt um ævir teir
sum halgast.
( Hebr. 10:8-14 FKJ )
21 Eg havi ikki sent hesar pro-
phetar, tó runnu teir: eg havi ikki
talað til teirra, tó propheteraðu
teir.
22 Men um teir høvdu staðið í
ráði mínum, og høvdu volt mínum
fólki at hoyra orðini hjá mær,
tá høvdu teir havt vent teimum
frá teirra illa vegi, og frá tí illa av
teirra gerðum.
(Jeremiah 23:21-22 FKJ)
22 Vendið aftur, tit fráfallandi
børn, og eg vil grøða tykkara fráføll.
Sí, vit koma til tín: tí at tú
ert HARRIN Guð vár.
(Jeremiah 3:22 FKJ)