Very Skillet deceivers.
Keldan gleið pladask fyri hasum.
I burde være skillet fra dem for længe siden.
Nær fara teir at vakna?
Um ikki, hvat fyri skitt fara teir so nú at lata trampa sín pall?
Gerið ikki hús Faðirs míns til banka og sirkus, vóru orðini, eg segði við Paula og tveir av hans elstu í 2008, síðstu ferð, eg vassaði í hasa verðsligu Kelduna. Síðani tað gav Guð mær keldu King James, og tørvurin á pallatrampi og sensatión slóknaði. Ja, nú havi eg kelduna halgu, skíru, ævigu.
Ríkari enn alt bakkafólkið samanlagt, alt meðan eg trilli mín C3.
